Met de voorgestelde regeling wordt in de eerste plaats het statuut "meldingsplichtige handeling" bijna volledig afgeschaft. Enkel in een aantal tijdelijke situaties blijft de meldingsplicht bestaan. Terwijl dit op zich positief is, stelt de VRP zich wel vragen bij het feit dat een groot deel van de inhoud van het vroegere Meldingsbesluit wordt overgeheveld naar het nieuwe Vrijstellingsbesluit. Concreet worden o.a. veel grotere oppervlakten verhardingen en constructies in industriegebied vrijgesteld, wordt het mogelijk om baangrachten over grotere lengtes in te buizen en krijgen "installaties van militair strategisch belang" een complete vrijgeleide. Met het oog op de Vlaamse doelstellingen rond verharding en waterinfiltratie kan de VRP zich hier niet achter zetten.
Een laatste nieuwigheid is de invoering van een limitatieve lijst van handelingen waarvoor gemeenten een vergunningsplicht kunnen invoeren. Vanuit bepaalde hoeken bestaat er al langer frustratie over het feit dat elke gemeente andere vergunningsplichten kan invoeren, maar anderzijds vinden heel wat lokale besturen het van belang om bijkomend te kunnen sturen op zaken die ze van belang vinden (bv. erfgoed, boombehoud). De limitatieve lijst is bedoeld als een middenweg tussen die twee standpunten, en slaagt daar deels ook in - al kan van een administratieve vereenvoudiging moeilijk sprake zijn.
